Zjednoczenie Europy; koronacja (800)
Karol Wielki (748–814) to król Franków, a od 800 roku cesarz — władca, który zjednoczył większość zachodniej i środkowej Europy. Za rozmach dzieła bywa nazywany „ojcem Europy".
W licznych wyprawach wojennych rozszerzył swoje państwo, obejmując tereny dzisiejszej Francji, Niemiec, Włoch i innych krajów. W roku 800 papież koronował go w Rzymie na cesarza — po wiekach odrodziła się na Zachodzie idea wielkiego chrześcijańskiego cesarstwa.
Karol dbał nie tylko o podboje. Wspierał oświatę i kulturę — sprowadzał uczonych, zakładał szkoły, a mnisi udoskonalili pismo (tzw. minuskuła karolińska). Ten rozkwit nazywa się „renesansem karolińskim".
Jego imperium po śmierci podzielono, a z jego części wyrosły z czasem Francja i Niemcy. Karol Wielki pozostaje symbolem jedności europejskiej i jednym z najważniejszych władców średniowiecza.
Król Franków i cesarz (800), „ojciec Europy"; zjednoczył Europę Zachodnią i zapoczątkował renesans karoliński.
Królem Franków i cesarzem, który zjednoczył znaczną część Europy.
Bo zjednoczył wiele europejskich ziem i odnowił ideę cesarstwa na Zachodzie.
Rozkwitem oświaty i kultury za jego panowania.