Ludwik Zamenhof (1859–1917) to polski lekarz okulista, twórca esperanto — najpopularniejszego sztucznego języka świata. Jego wynalazkiem był język, który miał łączyć ludzi ponad podziałami.
Dorastał w wielojęzycznym i wielonarodowym Białymstoku, gdzie na co dzień widział konflikty wynikające z barier językowych i uprzedzeń. To skłoniło go do marzenia o neutralnym, wspólnym języku, którego każdy mógłby się łatwo nauczyć.
W 1887 roku ogłosił projekt esperanto, publikując go pod pseudonimem „Doktoro Esperanto", czyli „ten, który ma nadzieję". Język okazał się prosty i regularny — bez wyjątków gramatycznych, które utrudniają naukę języków narodowych.
Esperanto stało się najbardziej rozpowszechnionym językiem sztucznym, z własną literaturą i społecznością na całym świecie. Zamenhof pozostaje symbolem idei porozumienia i braterstwa między narodami.
Twórca esperanto (1887) — najpopularniejszego sztucznego języka świata, pomyślanego jako neutralne narzędzie porozumienia między narodami; z zawodu okulista.
Polskim lekarzem i twórcą języka esperanto.
Sztucznym, łatwym do nauki językiem mającym łączyć ludzi różnych narodów.
By przełamać bariery językowe i uprzedzenia między narodami.