Sejong Wielki

Sejong Wielki (1397–1450) to najbardziej ceniony władca w historii Korei — król-uczony, który dbał o oświatę i dobro swojego ludu. Okres jego rządów uważa się za złoty wiek Korei.

Jego największym dziełem jest hangul — prosty i genialny alfabet koreański. Wcześniej pisano trudnymi chińskimi znakami, dostępnymi tylko dla elity. Sejong stworzył pismo tak łatwe, że — jak mawiano — „mądry nauczy się go w poranek, a głupi w kilka dni", by czytać i pisać mógł każdy.

Był wielkim mecenasem nauki i techniki. Za jego rządów rozwinęły się astronomia, druk, medycyna i wynalazki — powstały zegary, a nawet pierwszy deszczomierz.

Sejong pozostaje symbolem władcy, który stawiał wiedzę i dobro ludu ponad prestiż. Hangul, którym Koreańczycy posługują się do dziś, jest fundamentem ich tożsamości.