
Czasy saskie — stagnacja i zależność od Rosji.
Syn Augusta II, elektor saski, osadzony na polskim tronie po wojnie o sukcesję polską dzięki wsparciu Rosji i Austrii. Podobnie jak ojciec łączył koronę polską z rządami w Saksonii, jednak w przeciwieństwie do niego był władcą biernym i pozbawionym ambicji reformatorskich.
W Polsce przebywał rzadko, powierzając rządy ministrom (zwłaszcza Henrykowi Brühlowi) i uzależniając się od magnackich stronnictw oraz Rosji. Sejmy niemal nieustannie zrywano za pomocą liberum veto, co doprowadziło państwo do politycznego paraliżu i pogłębiło zależność od sąsiadów. Okres ten utrwaliło powiedzenie „za króla Sasa jedz, pij i popuszczaj pasa".
Paradoksalnie czasy saskie, mimo zastoju politycznego, przyniosły powolne odrodzenie kultury i myśli — powstało Collegium Nobilium Stanisława Konarskiego, dojrzewało pokolenie przyszłych reformatorów oświeceniowych. August III zmarł w 1763 roku, pozostawiając Rzeczpospolitą u progu ostatniej, dramatycznej fazy jej dziejów.
Europejskie koneksje: Saski Wettyn żonaty z Habsburżanką, którego córki wydano na trony Neapolu i Hiszpanii. Sam bierny, rządził przez ministra Brühla, oddając kraj wpływom Rosji.
Obszar: Rzeczpospolita w unii z Saksonią; król rzadko przebywał w Polsce, rządy sprawował minister Brühl.
„Czasy saskie” to okres zastoju — Drezno, nie Warszawa, było głównym ośrodkiem władcy.
Zmiany granic: Brak — polityczny zastój i paraliż sejmów.
„Za króla Sasa jedz, pij i popuszczaj pasa"
Synem Augusta II, elektorem saskim i królem Polski, biernym władcą czasów saskich.
Oddaje zastój polityczny i beztroskę czasów saskich za Augusta III.
Mimo zastoju politycznego zaczęło odradzać się szkolnictwo i kultura (Collegium Nobilium).