
Zginął w bitwie z Mongołami pod Legnicą (1241).
Zobacz w kalendarium: 1241 →Syn Henryka Brodatego, który przejął po ojcu rozległe władztwo obejmujące Śląsk, Małopolskę i część Wielkopolski, kontynuując politykę jednoczenia ziem polskich. Wydawało się, że monarchia Henryków śląskich jest bliska przywrócenia korony.
Dzieło to przerwał najazd Mongołów. W 1241 roku Henryk stanął na czele rycerstwa polskiego i sojuszników w bitwie pod Legnicą, gdzie poniósł klęskę i zginął. Choć przegrana, bitwa zatrzymała pochód Mongołów w głąb Europy i stała się jednym z symboli obrony chrześcijaństwa.
Śmierć Henryka Pobożnego załamała program zjednoczeniowy śląskich Piastów — władztwo rozpadło się, a dzieło scalania państwa odłożono na kolejne dziesięciolecia. Postać księcia funkcjonuje w tradycji jako wzór władcy-obrońcy.
Europejskie koneksje: Przez matkę z niemieckim rodem Andechs, przez żonę z czeskimi Przemyślidami. Śląscy Piastowie byli wówczas najbardziej „europejską" gałęzią dynastii — co nie uchroniło Henryka przed śmiercią z ręki Mongołów.
Obszar: Śląsk, Małopolska i część Wielkopolski — kontynuacja monarchii Henryków śląskich, przerwana najazdem Mongołów.
Dziedzic dzieła ojca, poległ broniąc Śląska przed Mongołami pod Legnicą.
Zmiany granic: Po jego śmierci monarchia Henryków śląskich rozpadła się.
„Ciało rozpoznano dopiero po sześciu palcach u stopy"
Poległ w 1241 r. w bitwie pod Legnicą, dowodząc rycerstwem przeciw Mongołom.
Mimo klęski zatrzymała pochód Mongołów w głąb Europy i stała się symbolem obrony chrześcijaństwa.
Monarchia Henryków śląskich rozpadła się, a zjednoczenie odłożono na dziesięciolecia.