
Słaby król; wojna z Turcją i upokarzający pokój buczacki.
Syn wojewody Jeremiego Wiśniowieckiego, wybrany na króla jako kandydat „narodowy" (Piast) przez szlachtę, która odrzuciła kandydatów cudzoziemskich. Wybór ten, choć popularny wśród szlacheckiej masy, wyniósł na tron człowieka bez doświadczenia politycznego i silnego zaplecza.
Jego panowanie upłynęło pod znakiem ostrego kryzysu wewnętrznego — walki stronnictw, zrywalizacji z obozem profrancuskim i paraliżu sejmów. Osłabiona Rzeczpospolita stała się celem tureckiej agresji: w 1672 roku, po utracie Kamieńca Podolskiego, zawarto upokarzający pokój w Buczaczu, oddający część ziem i zobowiązujący do haraczu.
Sejm odrzucił haniebny pokój i podjął wysiłek zbrojny. Michał Korybut zmarł jednak nagle w 1673 roku, dosłownie w przededniu wielkiego zwycięstwa hetmana Jana Sobieskiego pod Chocimiem. Jego rządy pozostają symbolem słabości państwa toczonego wewnętrznymi sporami.
Europejskie koneksje: Syn najsłynniejszego obrońcy kresów, żonaty z Habsburżanką (siostrą cesarza Leopolda I). Wybrany jako kandydat „Piast" — rodzimy, w opozycji do cudzoziemców.
Obszar: Rzeczpospolita w kryzysie wewnętrznym i pod naporem Turcji; utrata Kamieńca Podolskiego (1672).
Słabe państwo, nękane wojną z Turcją i walką stronnictw, utraciło Podole.
Zmiany granic: Utrata Podola z Kamieńcem na rzecz Turcji (pokój buczacki 1672).
Synem Jeremiego Wiśniowieckiego, wybranym na króla jako kandydat „narodowy" (Piast).
Upokarzający układ z Turcją (1672) po utracie Kamieńca Podolskiego, z haraczem i utratą ziem; sejm go odrzucił.
Z powodu braku doświadczenia władcy, walk stronnictw i kryzysu wobec agresji tureckiej.