
Okres względnego pokoju i rozbudowy floty.
Syn Zygmunta III, popularny i utalentowany militarnie władca, wcześniej okrzyknięty przez bojarów carem Rosji (choć tronu tego nie objął). Jako król umiejętnie zakończył odziedziczone konflikty, zapewniając Rzeczypospolitej okres względnego pokoju.
Zaraz na początku panowania odparł moskiewski najazd i zwycięsko zakończył wojnę smoleńską (1634), a następnie zawarł korzystne rozejmy ze Szwecją. Rozbudowywał artylerię i flotę, planując wielkie przedsięwzięcia wojenne, w tym wojnę z Turcją, na które jednak nie uzyskał zgody nieufnej wobec wzmocnienia władzy królewskiej szlachty.
Władysław IV słynął z tolerancji religijnej i mecenatu kultury — wspierał sztukę, muzykę i teatr. Jego panowanie bywa nazywane „ciszą przed burzą": tuż po jego śmierci w 1648 roku wybuchło powstanie Chmielnickiego, otwierające najtragiczniejszy okres w dziejach Rzeczypospolitej.
Europejskie koneksje: Po matce i pierwszej żonie związany z Habsburgami, przez drugą żonę — z Francją. Ludwika Maria była później żoną także jego brata Jana Kazimierza — nietypowy splot dynastyczny.
Obszar: Rzeczpospolita u szczytu zasięgu (odziedziczonego po ojcu); wojna smoleńska z Rosją.
Władysław obronił wschodnie zdobycze i zapewnił krajowi okres względnego pokoju.
Zmiany granic: Obrona zdobyczy z czasów ojca. Potwierdzenie granic po wojnie smoleńskiej (1634).
Zwycięstwem nad Rosją (Smoleńsk 1634) i okresem względnego pokoju.
Szlachta, nieufna wobec wzmocnienia władzy króla, nie zgodziła się na jego plany wojenne.
Synem Zygmunta III, popularnym i utalentowanym militarnie królem, tolerancyjnym mecenasem kultury.