
Zginął w bitwie z Turkami pod Warną (1444).
Najstarszy syn Jagiełły, który objął tron polski jako dziecko, a w 1440 roku został także królem Węgier, łącząc oba państwa w obliczu tureckiego zagrożenia. Faktyczne rządy w Polsce w jego imieniu sprawowali możni, zwłaszcza biskup Zbigniew Oleśnicki.
Jako władca Węgier stanął na czele chrześcijańskiej krucjaty przeciw Imperium Osmańskiemu. Po początkowych sukcesach i zawartym rozejmie wznowił działania wojenne, co zakończyło się katastrofą — w 1444 roku w bitwie pod Warną wojska chrześcijańskie zostały rozbite, a młody król zginął, nie pozostawiając potomka.
Śmierć Warneńczyka, którego ciała nigdy nie odnaleziono (co rodziło legendy o jego przetrwaniu), pogrążyła Polskę w kilkuletnim bezkrólewiu. Tron objął ostatecznie jego młodszy brat, Kazimierz Jagiellończyk.
Europejskie koneksje: Jako król Polski i Węgier łączył oba państwa w obliczu zagrożenia tureckiego. Zginął bezżenny i bezpotomny; brat Kazimierza Jagiellończyka, przez którego linia jagiellońska rozrosła się na całą Europę Środkową.
Obszar: Królestwo Polskie oraz (od 1440) Węgry — unia personalna w obliczu zagrożenia tureckiego; krucjata antyturecka na Bałkanach.
Młody król połączył Polskę i Węgry, by wspólnie stawić czoła Imperium Osmańskiemu.
Zmiany granic: Unia personalna z Węgrami (1440). Wyprawa krucjatowa zakończona klęską pod Warną.
„Ciała króla nigdy nie odnaleziono"
Poległ w 1444 r. w bitwie pod Warną z Turkami — stąd jego przydomek.
Władysław, jako król Węgier, poprowadził krucjatę antyturecką, łamiąc wcześniejszy rozejm.
Możni, zwłaszcza biskup Zbigniew Oleśnicki.