r_s = 2GM/c² · horyzont zdarzeń

Promień Schwarzschilda wyznacza horyzont zdarzeń — granicę, spod której nawet światło nie ucieknie. Słońce sprężone do ~3 km stałoby się czarną dziurą. r_s rośnie liniowo z masą: G=6,674·10⁻¹¹, c=3·10⁸ m/s.
Promień Schwarzschilda wyznacza horyzont zdarzeń — granicę, spod której nic, nawet światło, nie może uciec:
gdzie to masa, , a . Każde ciało sprężone do rozmiaru mniejszego niż jego promień Schwarzschilda staje się czarną dziurą.
Promień rośnie liniowo z masą: Słońce musiałoby się skurczyć do ok. 3 km, a Ziemia do ok. 9 mm. Supermasywna czarna dziura w centrum Galaktyki (Sagittarius A*, ~4,3 mln M☉) ma promień rzędu odległości Merkury–Słońce. Podaj masę w masach Słońca.
Powierzchnia otaczająca czarną dziurę o promieniu Schwarzschilda. Wewnątrz prędkość ucieczki przekracza prędkość światła, więc żadna informacja ani światło nie może wydostać się na zewnątrz.
Teoretycznie tak — gdyby sprężyć je poniżej jego promienia Schwarzschilda. W praktyce dzieje się to tylko przy zapadnięciu masywnych gwiazd, bo dla małych mas r_s jest astronomicznie mały.