Rozszerzenie tematu prawa Hubble’a. Odległe supernowe typu Ia (świece standardowe) są słabsze, niż wynikałoby ze stałego tempa rozszerzania — Wszechświat rozszerza się coraz szybciej, napędzany ciemną energią (Nobel 2011).
Co się właśnie stało?
Supernowe typu Ia to „świece standardowe" — wybuchają zawsze z niemal tą samą jasnością absolutną, więc z ich jasności obserwowanej odczytujemy odległość. Najdalsze okazały się słabsze, niż przewiduje stałe tempo rozszerzania — czyli są dalej, niż powinny.
Prawo Hubble'a:
— prędkość ucieczki galaktyki rośnie proporcjonalnie do odległości. to stała Hubble'a. Na wykresie daje to linię prostą.
Dlaczego to dowód na przyspieszanie?
Punkty najdalszych supernowych odchylają się w górę od linii Hubble'a, a odchylenie rośnie z odległością:
Współczynnik skali rośnie coraz szybciej () — rozszerzanie przyspiesza. Za tę obserwację (SN Ia) przyznano Nagrodę Nobla 2011; napędza ją ciemna energia.
Po co Ci to na maturze:
Prawo Hubble'a plus idea świec standardowych rozwiązują zadania o rozszerzaniu Wszechświata i wyznaczaniu odległości. Chwyt: linia prosta = stałe tempo; odchylenie punktów w górę = przyspieszanie.
Zapamiętaj: odległe supernowe Ia leżą powyżej linii Hubble'a, a im dalej, tym większe odchylenie — dlatego wiemy, że rozszerzanie Wszechświata przyspiesza (ciemna energia).
Odległe supernowe Ia są ciemniejsze (dalej), niż przewiduje stałe tempo — odchylenie od prawa Hubble’a rośnie z odległością.
Nieznana forma energii napędzająca przyspieszone rozszerzanie Wszechświata (~68% jego zawartości).
Mają znaną, powtarzalną jasność, więc z ich obserwowanej jasności można wyznaczyć odległość.