Dylatacja czasu

W szczególnej teorii względności czas płynie wolniej dla obiektu poruszającego się względem nas: Δt=γ·Δt₀, gdzie czynnik Lorentza γ=1/√(1−v²/c²). Przy małych prędkościach γ≈1 (czas klasyczny), ale gdy v zbliża się do c, γ rośnie nieograniczenie. Zmień prędkość rakiety.

Dylatacja czasu
Fizyka · Teoria względności · Dylatacja czasu (FIZ.STW)
Prędkość rakiety vv (jako ułamek cc)0.300 c
Zegar w szybkiej rakiecie (względem nas) idzie…
prędkość v/c
0.300 c
czynnik γ
1.05
Δt / Δt₀
1.05×
tempo zegara
0.954×
🎯 Wyzwanie: trafuj czynnik γ
seria: 0

Dam Ci docelowy czynnik Lorentza — dobierz prędkość rakiety tak, by go uzyskać. γ = 1/√(1−v²/c²).

Co się właśnie stało?

Rakieta rozpędziła się do prędkości bliskiej prędkości światła, a jej zegar świetlny zaczął tykać wolniej niż nasz. To dylatacja czasu — ruchome zegary chodzą wolniej.

Dylatacja czasu:

γ=11−v2/c2,  Δt=γ Δt0\gamma=\frac{1}{\sqrt{1-v^2/c^2}}, \; \Delta t=\gamma\,\Delta t_0

— Δt0\Delta t_0 to czas własny (mierzony przez ruchomy zegar), a Δt\Delta t to czas w naszym układzie. Ponieważ γ≥1\gamma\ge 1, u nas upływa go więcej: ruchomy zegar „zostaje w tyle".

Kiedy efekt jest zauważalny?

Dla prędkości codziennych v≪cv\ll c, więc γ≈1\gamma\approx 1 i różnica jest niemierzalna — czas płynie „klasycznie". Efekt staje się dramatyczny dopiero, gdy vv zbliża się do cc (wtedy γ→∞\gamma\to\infty).

Paradoks bliźniąt:

Bliźniak, który poleci szybką rakietą i wróci, będzie młodszy od tego, który został na Ziemi — bo w jego układzie upłynęło mniej czasu własnego. To nie iluzja, lecz realna konsekwencja Δt=γ Δt0\Delta t=\gamma\,\Delta t_0.

Po co Ci to na maturze:

Wzór Δt=γΔt0\Delta t=\gamma\Delta t_0 plus policzenie γ z v/cv/c rozwiązują typowe zadania o dylatacji czasu i paradoksie bliźniąt. Chwyt: rozpoznaj, który zegar mierzy czas własny Δt0\Delta t_0 (ten, który się porusza), i pomnóż przez γ.

Zapamiętaj: ruchome zegary chodzą wolniej — Δt = γ·Δt₀. Im bliżej c, tym większe γ; dla v≪c γ≈1 i efekt znika.

Model poglądowy · Wirtualne laboratorium NexTutor

Spodobał Ci się eksperyment? Udostępnij go.

Jest darmowy — podeślij znajomym ze szkoły.

Teoria i wzory

Czynnik Lorentza

W szczególnej teorii względności kluczową rolę gra czynnik: γ=11−v2c2≥1\gamma = \dfrac{1}{\sqrt{1 - \dfrac{v^2}{c^2}}} \ge 1

Dylatacja czasu

Zegar poruszający się względem obserwatora chodzi wolniej: Δt=γ Δt0\Delta t = \gamma\,\Delta t_0 gdzie Δt0\Delta t_0 to czas własny (mierzony w układzie zegara).

Kiedy to widać

Przy prędkościach codziennych γ≈1\gamma \approx 1 i efekt jest niemierzalny. Dopiero przy vv bliskim cc czynnik γ\gamma gwałtownie rośnie. Stąd paradoks bliźniąt: podróżnik wraca młodszy.

Oznaczenia: γ\gamma — czynnik Lorentza, vv — prędkość obiektu, c≈3⋅108 m/sc \approx 3\cdot10^8\ \mathrm{m/s}, Δt0\Delta t_0 — czas własny, Δt\Delta t — czas w układzie obserwatora.

Uczysz? Umieść ten eksperyment na swojej stronie.

Darmowy widget — wklej na stronę szkoły, bloga lub notatki. Linkuje do pełnej wersji.

Uczysz w klasie albo korepetujesz? Prowadź uczniów w NexTutor →

Najczęstsze pytania

›

Co to dylatacja czasu?

Spowolnienie upływu czasu mierzonego dla obiektu poruszającego się względem obserwatora: Δt=γ·Δt₀.

›

Kiedy efekt jest zauważalny?

Dopiero przy prędkościach porównywalnych z prędkością światła. Przy prędkościach codziennych γ≈1 i efekt jest niemierzalny.

›

Paradoks bliźniąt?

Bliźniak, który leci szybką rakietą i wraca, jest młodszy od tego, który został — bo jego zegar (czas własny) płynął wolniej.