Bilans wodny obszaru

Woda w zlewni podlega bilansowi: opad P dzieli się na parowanie E, odpływ rzeczny H i zmianę retencji ΔR (magazynowanie w glebie i wodach podziemnych): P = E + H + ΔR. Jeśli przy stałym opadzie rośnie parowanie, na odpływ zostaje mniej wody. Zmień opad, parowanie, odpływ i retencję i sprawdź, czy bilans się zamyka.

Bilans wodny obszaru
Geografia · Hydrosfera · Bilans wodny obszaru (GEO.HYDR)
Opad PP900 mm
Parowanie EE450 mm
Zmiana retencji ΔR\Delta R+50 mm
Rośnie parowanie przy stałym opadzie. Odpływ rzeczny H:
opad P
900 mm
parowanie E
450 mm
odpływ H
400 mm
retencja ΔR
+50 mm
🎯 Wyzwanie: trafuj odpływ
seria: 0

Dam Ci docelowy odpływ rzeczny — dobierz opad, parowanie i retencję tak, by go uzyskać. H = P − E − ΔR.

Co się właśnie stało?

Zwiększyłeś parowanie, a odpływ rzeczny spadł. Cała woda, która spadła jako opad, musi się gdzieś podziać — więcej pary znaczy mniej wody dla rzeki.

Bilans wodny zlewni:

P=E+H+ΔRP = E + H + \Delta R

— opad P rozdziela się na parowanie E, odpływ H i zmianę retencji ΔR (magazynowanie wody w glebie i wodach podziemnych). Wszystko w mm/rok. Stąd odpływ:

H=P−E−ΔRH = P - E - \Delta R

Od czego zależy odpływ?

Rośnie z opadem; maleje, gdy więcej wody paruje (ciepło, roślinność) lub zasila retencję (ΔR > 0 — gleba i warstwy wodonośne wchłaniają wodę). Gdy retencja się opróżnia (ΔR < 0), oddaje wodę i odpływ rośnie. Wpływa też pokrycie terenu: las i przepuszczalna gleba zatrzymują wodę, a beton i asfalt zwiększają szybki odpływ powierzchniowy.

Dlaczego bilans zawsze się domyka?

Woda się nie gubi — to zasada zachowania masy dla zlewni. Suma E + H + ΔR musi równać się P. Jeśli parowanie i pobór na retencję przewyższą opad (E + ΔR > P), odpływu brakuje i pojawia się deficyt: obszar oddaje więcej wody, niż otrzymuje.

Po co Ci to na maturze:

Bilans P = E + H + ΔR rozwiązuje typowe zadania z hydrosfery: policz brakujący składnik, porównaj zlewnie, oceń skutki wylesienia lub betonowania. Chwyt: wypisz, co jest stałe (zwykle opad), i sprawdź, jak zmiana E lub ΔR przesuwa H.

Zapamiętaj: H = P − E − ΔR. Odpływ to reszta opadu, która nie wyparowała ani nie zasiliła retencji — a cała woda musi się zbilansować.

Model poglądowy · Wirtualne laboratorium NexTutor

Spodobał Ci się eksperyment? Udostępnij go.

Jest darmowy — podeślij znajomym ze szkoły.

Teoria i wzory

Równanie bilansu wodnego

Woda w zlewni podlega bilansowi — przychody muszą równać się rozchodom. Opad dzieli się na parowanie, odpływ rzeczny i zmianę retencji: P=E+H+ΔRP = E + H + \Delta R

Co to oznacza

  • P (opad) — przychód wody do zlewni
  • E (parowanie) i H (odpływ) — rozchody
  • ΔR (zmiana retencji) — woda czasowo magazynowana w glebie, wodach podziemnych, śniegu, jeziorach

Zależności

Przy stałym opadzie wzrost parowania zmniejsza odpływ — na rzekę zostaje mniej wody. W skali wieloletniej zmiana retencji jest bliska zeru (ΔR≈0\Delta R \approx 0), więc P≈E+HP \approx E + H.

Oznaczenia: PP — opad, EE — parowanie, HH — odpływ rzeczny, ΔR\Delta R — zmiana retencji (zapasu wody w zlewni).

Uczysz? Umieść ten eksperyment na swojej stronie.

Darmowy widget — wklej na stronę szkoły, bloga lub notatki. Linkuje do pełnej wersji.

Uczysz w klasie albo korepetujesz? Prowadź uczniów w NexTutor →

Najczęstsze pytania

›

Co to bilans wodny?

Zestawienie przychodów i rozchodów wody na danym obszarze: opad = parowanie + odpływ + zmiana retencji. W skali wieloletniej ΔR≈0.

›

Od czego zależy odpływ?

Od opadu, parowania, retencji oraz pokrycia terenu i przepuszczalności podłoża — im więcej wody wyparuje lub wsiąknie, tym mniejszy odpływ.

›

Czym jest retencja?

Czasowe magazynowanie wody w zlewni — w glebie, wodach podziemnych, jeziorach, śniegu — łagodzące wahania odpływu.