
Teoria względności i równoważność masy i energii (E=mc²).
Albert Einstein (1879–1955) to niemiecki fizyk, później obywatel USA, twórca teorii względności i jeden z symboli naukowego geniuszu. Zrewolucjonizował nasze rozumienie przestrzeni, czasu, energii i grawitacji.
Rok 1905 nazwano jego „rokiem cudów”: jako nieznany urzędnik urzędu patentowego opublikował prace, które zmieniły fizykę. Ogłosił szczególną teorię względności, wyprowadził słynne równanie E=mc² o równoważności masy i energii oraz wyjaśnił efekt fotoelektryczny — za co otrzymał później Nagrodę Nobla.
W 1915 roku przedstawił ogólną teorię względności, opisującą grawitację jako zakrzywienie czasoprzestrzeni przez masę. Cztery lata później obserwacje podczas zaćmienia Słońca potwierdziły jej przewidywania, a Einstein zyskał światową sławę.
Gdy w Niemczech do władzy doszli naziści, wyemigrował do Stanów Zjednoczonych i osiadł w Princeton. Angażował się w sprawy publiczne — ostrzegał przed niemieckim programem atomowym, a po wojnie apelował o pokój i rozbrojenie. Do dziś pozostaje najbardziej rozpoznawalnym uczonym w historii.
Jak idee się łączą: Teoria względności zastąpiła mechanikę Newtona w skali kosmicznej i przy prędkościach bliskich prędkości światła.
Fizykiem teoretykiem, twórcą teorii względności.
Że masa i energia są równoważne i wzajemnie przeliczalne.
Za wyjaśnienie efektu fotoelektrycznego.
Szczegóły odkryć, nagród i przełomów znajdziesz w dedykowanych kolekcjach: