Biografia
David Hume (1711–1776) to szkocki filozof, jeden z najważniejszych myślicieli oświecenia i czołowy przedstawiciel empiryzmu. Słynął z bystrości umysłu i sceptycznego, dociekliwego podejścia.
Twierdził, że cała nasza wiedza pochodzi z doświadczenia — z wrażeń i spostrzeżeń. Konsekwentnie badał, jak daleko sięga ludzkie poznanie, i wskazywał, jak wiele naszych przekonań opiera się raczej na przyzwyczajeniu niż na pewnym dowodzie.
Zasłynął analizą związku przyczynowego: zauważył, że nigdy nie widzimy samej „przyczyny”, a jedynie to, że jedno zdarzenie regularnie następuje po drugim. To wnikliwe pytanie o granice pewności poruszyło całą filozofię.
Hume przyjaźnił się z ekonomistą Adamem Smithem, a swoimi wątpliwościami — jak sam przyznał Immanuel Kant — „przebudził go z drzemki dogmatycznej”. Pozostaje jednym z filarów nowoczesnej filozofii.
Oś życia
- 1711Narodziny w Edynburgu (Szkocja).
- 1776Śmierć.
- filozofiaStudia i praca filozoficzna.
- „Traktat…”„Traktat o naturze ludzkiej”.
- empiryzmRozwój empiryzmu i sceptycyzmu.
- przyczynowośćAnaliza problemu przyczynowości.
- Smith i KantPrzyjaźń z Adamem Smithem, wpływ na Kanta.
Poprzednicy i kontynuatorzy
Jak idee się łączą: Hume, czołowy empirysta, analizą przyczynowości „przebudził Kanta z drzemki dogmatycznej” — filar nowoczesnej filozofii.