Elektrodynamika kwantowa; diagramy Feynmana.
Richard Feynman (1918–1988) to amerykański fizyk, jeden z najwybitniejszych i najbarwniejszych uczonych XX wieku. W 1965 roku otrzymał Nagrodę Nobla z fizyki.
Jego głównym osiągnięciem był rozwój elektrodynamiki kwantowej — teorii opisującej, jak światło oddziałuje z materią. Wymyślił też genialnie proste „diagramy Feynmana”, pozwalające obrazowo przedstawiać skomplikowane oddziaływania cząstek. Używają ich dziś fizycy na całym świecie.
Był niezrównanym nauczycielem i popularyzatorem. Jego „Wykłady z fizyki” stały się legendą, a barwna osobowość, poczucie humoru i ciekawość świata przyciągały do nauki kolejne pokolenia.
Zasłynął też poza fizyką — gdy w komisji badającej katastrofę promu Challenger prostym doświadczeniem z gumową uszczelką i szklanką lodowatej wody pokazał przyczynę tragedii. Pozostał symbolem radości płynącej z uprawiania nauki.
Jak idee się łączą: Feynman rozwinął elektrodynamikę kwantową i diagramy Feynmana, a jako popularyzator („Wykłady z fizyki”) stał się symbolem radości uprawiania nauki.