Medycyna starożytna; teoria humorów.
Galen (ok. 129–216) to grecki lekarz działający w cesarskim Rzymie, najważniejszy medyk starożytności po Hipokratesie. Jego pisma na ponad tysiąc lat wyznaczyły kształt europejskiej medycyny.
Doświadczenie zdobywał m.in. jako lekarz gladiatorów, opatrując ich rany, a później jako lekarz cesarzy. Prowadził badania nad budową i działaniem ciała, choć — z braku możliwości sekcji ludzi — opierał się głównie na sekcjach zwierząt.
Zebrał i rozwinął ówczesną wiedzę medyczną w licznych dziełach, opartych m.in. na teorii czterech humorów. Jego autorytet był tak wielki, że przez całe średniowiecze, zarówno w Europie, jak i w świecie islamu, jego pisma traktowano niemal jak nieomylne.
Ta sama wielkość stała się z czasem hamulcem: część ustaleń Galena była błędna, ale nikt nie śmiał ich kwestionować. Dopiero uczeni renesansu, jak Vesalius i Harvey, odważyli się je poprawić — i tak medycyna ruszyła dalej.
Jak idee się łączą: Galen, największy medyk starożytności po Hipokratesie, na ponad tysiąc lat wyznaczył kształt medycyny; jego błędy poprawili dopiero Vesalius i Harvey.