Doświadczalne wykazanie fal elektromagnetycznych.
Heinrich Hertz (1857–1894) to niemiecki fizyk, który jako pierwszy doświadczalnie wykazał istnienie fal elektromagnetycznych. Potwierdził tym samym śmiałą teorię Jamesa Clerka Maxwella.
Maxwell przewidział istnienie takich fal jedynie na papierze, w postaci równań. Hertz w 1887 roku zbudował układ, który potrafił je wytwarzać i wykrywać. Pokazał, że fale te rozchodzą się w przestrzeni z prędkością światła — dokładnie tak, jak zapowiadała teoria.
Sam Hertz uważał swoje odkrycie za czysto teoretyczne i nie widział dla niego praktycznego zastosowania. Wkrótce okazało się jednak, że otworzył drogę do radia, które zbudował na jego doświadczeniach Marconi.
Zaobserwował też efekt fotoelektryczny, wyjaśniony później przez Einsteina. Na cześć Hertza nazwano jednostkę częstotliwości — herc (Hz) — używaną dziś powszechnie, od muzyki po elektronikę.
Jak idee się łączą: Hertz (1887) doświadczalnie wykazał fale elektromagnetyczne przewidziane przez Maxwella — otworzył drogę do radia; jego imię nosi jednostka częstotliwości (herc).