Jan Kochanowski (1530–1584) to najwybitniejszy poeta polskiego renesansu i pierwszy wielki twórca piszący po polsku. Nazywa się go „ojcem poezji polskiej".
Jego najsłynniejszym dziełem są „Treny" — cykl przejmujących wierszy napisanych po śmierci ukochanej córeczki Urszulki. To jeden ze szczytów polskiej i europejskiej liryki żałobnej.
Pisał też pełne humoru „Fraszki", refleksyjne „Pieśni" oraz „Odprawę posłów greckich" — pierwszą polską tragedię. Udowodnił, że językiem polskim można wyrazić najsubtelniejsze myśli i uczucia, dotąd zarezerwowane dla łaciny.
Był dworzaninem i humanistą, a później osiadł w Czarnolesie, który stał się symbolem jego twórczości. Kochanowski położył fundament pod całą późniejszą literaturę polską.
Najwybitniejszy poeta polskiego renesansu, „ojciec poezji polskiej"; autor „Trenów", „Fraszek" i „Odprawy posłów greckich".
Najwybitniejszym poetą polskiego renesansu.
Cyklem wierszy żałobnych po śmierci córki Urszulki.
Bo jako pierwszy tworzył wielką poezję w języku polskim.