Biografia
Laozi (Lao-cy, żył prawdopodobnie w VI wieku p.n.e.) to legendarny chiński mędrzec, uważany za twórcę taoizmu — jednej z głównych tradycji myśli chińskiej. Przypisuje mu się autorstwo księgi „Tao Te Ching”.
Jego nauka opiera się na pojęciu Tao, czyli „Drogi” — pierwotnego, naturalnego porządku wszechświata. Mądrość, według Laoziego, polega na tym, by żyć w zgodzie z tym porządkiem, zamiast mu się przeciwstawiać.
Głosił zasadę wu wei — „działania przez niedziałanie”. Nie chodzi w niej o bierność, lecz o powstrzymanie się od gwałtownego, wymuszonego działania i podążanie za naturalnym biegiem rzeczy, niczym woda opływająca przeszkody.
O samym Laozim wiemy niewiele pewnego — jest postacią na wpół legendarną. Jego myśl wywarła jednak ogromny wpływ na filozofię, duchowość i sztukę całego Dalekiego Wschodu, uzupełniając nauki Konfucjusza.
Oś życia
- VI w. p.n.e.Przypuszczalny czas życia (postać na wpół legendarna).
- archiwistaWedług tradycji urzędnik na dworze.
- TaoRozwój nauki o Drodze (Tao).
- „Tao Te Ching”Przypisywane mu autorstwo.
- wu weiNauka o harmonii z naturą i „niedziałaniu”.
- legendaOdejście na zachód.
- wpływTrwały wpływ na myśl chińską.
Poprzednicy i kontynuatorzy
Jak idee się łączą: Laozi, twórca taoizmu („Tao Te Ching”), głosił życie w zgodzie z Tao i zasadę wu wei — ogromny wpływ na myśl Dalekiego Wschodu.