Tales z Miletu
twierdzenie Talesa; początki filozofii i nauki
Biografia
Tales z Miletu (ok. 624–546 p.n.e.) był greckim filozofem i matematykiem, zaliczanym do Siedmiu Mędrców. Uchodzi za pierwszego filozofa i uczonego zachodniej cywilizacji — tego, który zaczął tłumaczyć świat rozumem, a nie mitem.
W matematyce jego imię nosi twierdzenie Talesa o proporcjonalności odcinków wyznaczanych przez proste równoległe. Tradycja przypisuje mu też sprytny pomiar wysokości egipskich piramid na podstawie długości ich cienia oraz przewidzenie zaćmienia Słońca w 585 r. p.n.e.
Jako filozof przyrody szukał jednej, pierwotnej zasady wszechrzeczy (arché) — i uznał, że jest nią woda. Ważniejsza od samej odpowiedzi była metoda: próba wyjaśnienia świata przyczynami naturalnymi, bez odwoływania się do bogów. Tak narodziła się grecka nauka i filozofia.
O Talesie krążyły anegdoty — miał wpaść do studni, zapatrzony w gwiazdy, a innym razem zawczasu wykupić tłocznie oliwy i zbić majątek, by pokazać, że filozof może być bogaty, tylko go to nie interesuje. Jego uczniowie i następcy, wśród nich Pitagoras, rozwinęli zapoczątkowaną przez niego myśl.
Oś życia
- ok. 624 p.n.e.Narodziny w Milecie (Jonia).
- 585 p.n.e.Przewidzenie zaćmienia Słońca.
- ok. 546 p.n.e.Śmierć.
- podróżePo wiedzę do Egiptu i na Wschód (tradycja).
- geometriaPomiar wysokości piramidy z długości cienia.
- twierdzenie TalesaProporcje odcinków wyznaczanych przez proste równoległe.
- Siedmiu MędrcówZaliczony do Siedmiu Mędrców starożytnej Grecji.
Poprzednicy i kontynuatorzy
Jak idee się łączą: Tales pierwszy próbował tłumaczyć świat rozumem, a nie mitem — od niego wywodzi się grecka nauka i filozofia, rozwinięta przez Pitagorasa i jego następców.