efekt Meissnera
„Magnes unosi się nad nadprzewodnikiem."
Walther Meissner, wraz z Robertem Ochsenfeldem, odkrył w 1933 roku, że nadprzewodnik nie tylko traci opór elektryczny, ale też całkowicie wypycha ze swojego wnętrza pole magnetyczne.
To dlatego magnes umieszczony nad nadprzewodnikiem unosi się w powietrzu — słynna lewitacja magnetyczna. Efekt Meissnera stał się jednym z najbardziej spektakularnych pokazów fizyki, a zarazem podstawą m.in. pociągów maglev, które „unoszą się” nad torem.

Jak idee się łączą: Meissner pokazał, że nadprzewodnik to nie tylko brak oporu, ale też wypychanie pola magnetycznego — zjawisko wyjaśnione później teorią BCS.
Wypychanie pola magnetycznego przez nadprzewodnik.
Do lewitacji magnetycznej i pociągów maglev.
W 1933 roku.