„Raporty Pileckiego"
Witold Pilecki (1901–1948) to oficer Wojska Polskiego i żołnierz podziemia, uważany za jednego z najodważniejszych ludzi II wojny światowej. Zdobył się na czyn, na jaki mało kto potrafiłby się zdecydować.
W 1940 roku dobrowolnie dał się aresztować i trafić do niemieckiego obozu Auschwitz — po to, by zebrać informacje o tym, co się tam dzieje. W obozie zorganizował ruch oporu, a sporządzone przez niego „Raporty Pileckiego" były jednymi z pierwszych świadectw o Zagładzie przekazanych aliantom.
Po niemal trzech latach uciekł z obozu. Później walczył w powstaniu warszawskim. Przez całą wojnę pozostał wierny idei wolnej Polski.
Po wojnie prowadził działalność przeciw narzuconej władzy komunistycznej. Został aresztowany, brutalnie przesłuchiwany i w 1948 roku stracony na podstawie sfingowanych zarzutów. Przez lata skazany na zapomnienie, dziś jest symbolem niezłomności i wierności ojczyźnie.
Dobrowolnie uwięziony w Auschwitz, autor jednych z pierwszych raportów o Zagładzie; żołnierz podziemia stracony przez władze komunistyczne (1948).
Oficerem i żołnierzem podziemia, który dobrowolnie dał się uwięzić w Auschwitz.
By zebrać i przekazać światu informacje o obozie.
Został niesłusznie skazany i stracony przez władze komunistyczne w 1948 r.