
Werner Heisenberg (1901–1976) to niemiecki fizyk, jeden z twórców mechaniki kwantowej. W 1932 roku otrzymał Nagrodę Nobla z fizyki.
Jako młody uczony, pracując m.in. u Nielsa Bohra, stworzył jeden z pierwszych spójnych opisów mikroświata — tzw. mechanikę macierzową. Wkrótce sformułował słynną zasadę nieoznaczoności.
Zasada ta mówi, że nie da się jednocześnie z dowolną dokładnością wyznaczyć położenia i pędu cząstki — im precyzyjniej znamy jedno, tym mniej dokładnie drugie. To nie ograniczenie naszych przyrządów, lecz głęboka cecha samej przyrody, która zmieniła rozumienie rzeczywistości.
W czasie II wojny światowej kierował niemieckim programem badań nad rozszczepieniem jądra atomowego — rola ta do dziś budzi dyskusje historyków. Jego wkład w fizykę kwantową pozostaje jednak fundamentalny.
Jak idee się łączą: Zasada nieoznaczoności Heisenberga to nie ograniczenie przyrządów, lecz głęboka cecha przyrody — fundament mechaniki kwantowej.
Niemieckim fizykiem, jednym z twórców mechaniki kwantowej.
Zasada, że położenia i pędu cząstki nie da się jednocześnie zmierzyć z dowolną dokładnością.
Wyznacza fundamentalną granicę poznania w mikroświecie.