Wirtualne laboratorium/Szereg promieniotwórczy i równowaga wiekowa

Fizyka — poziom akademicki

Szereg promieniotwórczy i równowaga wiekowa

W szeregu promieniotwórczym rodzic rozpada się do córki, która sama się rozpada. Aktywność córki narasta, aż osiągnie równowagę wiekową: λ_D·N_D = λ_P·N_P. Ustaw stosunek czasów połowicznego rozpadu i czas obserwacji, a zobaczysz, jak krzywa córki „przykleja się” do rodzica.

Szereg promieniotwórczy i równowaga wiekowa
Fizyka · Fizyka jądrowa · poziom akademicki
Stosunek czasów TP/TDT_P/T_D30 ×
Czas obserwacji20 T_D
Długożyciowy rodzic zasila krótkożyciową córkę. Po długim czasie aktywność córki:
T_P / T_D
30×
A_D / A_P
1.03
równowaga wiekowa
osiągnięta
🎯 Wyzwanie: jaki typ równowagi?
seria: 0

Dam Ci stosunek czasów życia T_P/T_D — zgadnij typ równowagi: sekularną (A_D ≈ A_P) czy przejściową (A_D przewyższa A_P).

Co się właśnie stało?

W szeregu promieniotwórczym rodzic PP rozpada się do córki DD, która sama się rozpada. Na początku córki nie ma — jej liczba i aktywność rosną. Ale im więcej córki, tym szybciej ona ubywa, aż tempo powstawania zrówna się z tempem rozpadu: to równowaga wiekowa.

Równania Batemana:

ND(t)=λPNP0λD−λP(e−λPt−e−λDt)N_D(t) = \frac{\lambda_P N_{P0}}{\lambda_D - \lambda_P}\left(e^{-\lambda_P t} - e^{-\lambda_D t}\right)

Gdy rodzic jest znacznie długożyciowszy (λP≪λD\lambda_P \ll \lambda_D), aktywność córki dąży do aktywności rodzica: λDND→λPNP\lambda_D N_D \to \lambda_P N_P.

Niezmiennik — stała mimo rozpadu:

λDND=λPNP=const\lambda_D N_D = \lambda_P N_P = \text{const}

W równowadze liczba jąder córki nie zmienia się, choć każde z nich wciąż się rozpada — dokładnie tyle powstaje z rodzica, ile ubywa. To jak zbiornik z dopływem równym odpływowi.

Po co Ci to na maturze:

To akademickie rozszerzenie prawa rozpadu N=N02−t/T1/2N=N_0 2^{-t/T_{1/2}}. Szeregi uranowo-torowe, radon z radu, datowanie minerałów — wszędzie tam działa równowaga wiekowa.

Zapamiętaj: córka narasta do równowagi wiekowej λDND=λPNP\lambda_D N_D = \lambda_P N_P; wtedy jej ilość jest stała mimo nieustannego rozpadu.

Model poglądowy · Wirtualne laboratorium NexTutor

Spodobał Ci się eksperyment? Udostępnij go.

Jest darmowy — podeślij znajomym ze studiów.

Teoria i wzory

Rozpad rodzic → córka

W szeregu promieniotwórczym rodzic (P) rozpada się do córki (D), która sama się rozpada. Aktywność każdego izotopu: A=λNA=\lambda N.

Równowaga wiekowa

Gdy rodzic jest znacznie długożyciowszy, aktywność córki narasta, aż dopływ zrówna się z odpływem: λDND=λPNP\lambda_D N_D = \lambda_P N_P Mimo nieustannego rozpadu liczba jąder córki się nie zmienia. Zaburzenie tej równowagi służy do datowania skał (metody uranowo-torowe).

Oznaczenia: λ\lambda — stała rozpadu, NN — liczba jąder, A=λNA=\lambda N — aktywność, indeksy PP (rodzic) i DD (córka).

Uczysz? Umieść ten eksperyment na swojej stronie.

Darmowy widget — wklej na stronę szkoły, bloga lub notatki. Linkuje do pełnej wersji.

Uczysz w klasie albo korepetujesz? Prowadź uczniów w NexTutor →

Najczęstsze pytania

›

Jak coś się rozpada, a jego ilość jest stała?

W równowadze wiekowej córka wciąż się rozpada, ale rodzic dostarcza jej dokładnie tyle nowych jąder, ile w tym czasie ubywa. Dopływ równy odpływowi — jak zbiornik z równym dopływem i odpływem wody. Liczba jąder córki nie zmienia się mimo nieustannego rozpadu.

›

Co to równowaga wiekowa?

Stan, w którym aktywność (liczba rozpadów na sekundę) córki zrównuje się z aktywnością rodzica: λ_D·N_D = λ_P·N_P. Osiąga się ją, gdy rodzic jest znacznie długożyciowszy od córki, po czasie rzędu kilku okresów połowicznego rozpadu córki.

›

Po co to w datowaniu?

W minerałach szeregi uranowo-torowe osiągają równowagę wiekową. Zaburzenie tej równowagi (np. ucieczka radonu lub rozpuszczenie części izotopów) pozwala mierzyć wiek skał i osadów — metody uranowo-torowe sięgają setek tysięcy lat.