
Konstytucja „Nihil novi" 1505 — umocnienie roli sejmu.
Zobacz w kalendarium: 1505 →Wielki książę litewski, a od 1501 roku również król Polski, władca o słabszej pozycji wobec rosnących w siłę możnych i szlachty. Jego krótkie panowanie przyniosło jednak jedną z najważniejszych ustaw w dziejach polskiego ustroju.
W 1505 roku sejm w Radomiu uchwalił konstytucję Nihil novi („nic nowego bez zgody ogółu"), która stanowiła, że król nie może wydawać nowych praw bez zgody sejmu — izby poselskiej i senatu. Ustawa ta uważana jest za symboliczny początek demokracji szlacheckiej i ustroju Rzeczypospolitej.
Aleksander borykał się z zagrożeniem ze strony Moskwy i Tatarów oraz z trudnościami finansowymi. Jego rządy, choć mało efektowne, przypadły na moment kluczowej zmiany ustrojowej, w której ciężar władzy wyraźnie przesunął się od monarchy ku szlacheckiemu sejmowi.
Europejskie koneksje: Rzadki most polsko-moskiewski — żona z panującej dynastii Moskwy. Mimo to trwał konflikt z Moskwą o ziemie ruskie. Brat Władysława (Czechy/Węgry) i Zygmunta Starego.
Obszar: Korona i Litwa (ponownie połączone pod jego rządami); zagrożenie ze strony Moskwy i Tatarów, straty na wschodzie.
Aleksander bronił wschodnich rubieży przed rosnącą potęgą Moskwy.
Zmiany granic: Straty terytorialne na wschodzie w wojnie z Moskwą.
„Nihil novi („nic nowego bez zgody ogółu”)"
Ustawa z 1505 r. zakazująca królowi wydawania nowych praw bez zgody sejmu — początek demokracji szlacheckiej.
Przesunęła ciężar władzy od monarchy ku szlacheckiemu sejmowi.
Wielkim księciem litewskim i królem Polski (1501–1506).