
Alfred Nobel (1833–1896) to szwedzki chemik, wynalazca i przemysłowiec — twórca dynamitu i fundator najsłynniejszej nagrody naukowej świata. Jego życie to opowieść o sile wynalazku i o odpowiedzialności za nią.
Pracując nad ujarzmieniem niebezpiecznej nitrogliceryny, w 1867 roku wynalazł dynamit — materiał wybuchowy znacznie bezpieczniejszy w transporcie i użyciu. Znalazł on zastosowanie w górnictwie i budownictwie, a Noblowi przyniósł ogromny majątek i setki patentów.
Punktem zwrotnym była pomyłka prasy, która przedwcześnie opublikowała jego nekrolog, nazywając go „handlarzem śmierci”. Wstrząśnięty tym, jak może zostać zapamiętany, Nobel postanowił zmienić swój testament.
Przeznaczył niemal cały majątek na nagrody dla tych, którzy przynoszą ludzkości największy pożytek. Przyznawana od 1901 roku Nagroda Nobla — w dziedzinie nauki, literatury i pokoju — stała się najwyższym wyróżnieniem, jakie może otrzymać uczony czy działacz.
Jak idee się łączą: Wstrząśnięty przedwczesnym nekrologiem, Nobel przeznaczył majątek na nagrody dla przynoszących ludzkości największy pożytek.
Szwedzkim chemikiem, wynalazcą dynamitu i fundatorem Nagrody Nobla.
Dynamit — bezpieczniejszy materiał wybuchowy.
Z jego testamentu, w którym przeznaczył majątek na nagrody dla dobroczyńców ludzkości.
Szczegóły odkryć, nagród i przełomów znajdziesz w dedykowanych kolekcjach: