
ciąg Fibonacciego; cyfry arabskie w Europie
Leonardo z Pizy, znany jako Fibonacci (ok. 1170–1250), to włoski matematyk, który wprowadził do Europy system dziesiętny i cyfry arabskie. Dzięki niemu liczymy dziś tak, jak liczymy.
Jako syn kupca podróżował po basenie Morza Śródziemnego i zetknął się z matematyką arabską oraz indyjską. Dostrzegł, o ile prostszy jest zapis liczb z użyciem cyfr 0–9 i wartości pozycyjnej niż uciążliwe cyfry rzymskie.
W dziele „Liber Abaci” (1202) spopularyzował ten system w Europie, kładąc podwaliny pod całą nowoczesną arytmetykę i handel. To w nim pojawił się też słynny ciąg Fibonacciego: 0, 1, 1, 2, 3, 5, 8, 13…, w którym każda liczba jest sumą dwóch poprzednich.
Ciąg ten w zadziwiający sposób pojawia się w przyrodzie — w układzie płatków, liści czy muszli — i wiąże się ze „złotą proporcją”. Do dziś fascynuje matematyków, artystów i przyrodników.
Jak idee się łączą: Fibonacci wprowadził do Europy cyfry arabskie i system pozycyjny („Liber Abaci”); jego ciąg pojawia się w przyrodzie i wiąże ze złotą proporcją.
Włoskim matematykiem średniowiecza.
Ciąg, w którym każdy wyraz jest sumą dwóch poprzednich.
Rozpowszechnieniem w Europie cyfr arabskich z zerem.
Szczegóły odkryć, nagród i przełomów znajdziesz w dedykowanych kolekcjach: