„Wesele"
Stanisław Wyspiański (1869–1907) to genialny, wszechstronny artysta Młodej Polski — dramaturg, poeta, malarz i projektant. Za rozmach talentu bywa nazywany „czwartym wieszczem".
Jego najsłynniejsze dzieło to dramat „Wesele" — symboliczny, wielowarstwowy obraz polskiego społeczeństwa i jego marzeń o niepodległości, osnuty wokół prawdziwego wesela w podkrakowskich Bronowicach.
Był też wybitnym malarzem. Tworzył pastelowe portrety, projektował witraże (m.in. w krakowskim kościele Franciszkanów), a nawet meble i wystrój wnętrz — dążył do sztuki łączącej wszystkie dziedziny.
Uczył się u Jana Matejki, a zmarł bardzo młodo, mając zaledwie 37 lat. Pozostawił dorobek, który uczynił go jednym z symboli Młodej Polski i całej polskiej kultury.
Wszechstronny artysta Młodej Polski — dramaturg, malarz i projektant witraży, autor „Wesela"; uczeń Jana Matejki.
Dramaturgiem i malarzem Młodej Polski, autorem „Wesela".
Symbolicznym dramatem o polskim społeczeństwie i marzeniu o niepodległości.
Malarstwem, witrażami i projektowaniem wnętrz.