Wirtualne laboratorium/Biologia/Genetyka/Telomery i telomeraza — zegar starzenia komórki
Nobel 2009 — Blackburn, Greider, Szostak

Telomery i telomeraza — zegar starzenia komórki

Rozszerzenie tematu replikacji DNA i budowy chromosomu. Telomery — powtarzalne sekwencje na końcach chromosomów — skracają się z każdym podziałem komórki; po osiągnięciu granicznej długości komórka przestaje się dzielić (limit Hayflicka). Enzym telomeraza może je odbudowywać, wydłużając zdolność do podziałów (Nobel 2009).

Telomery i telomeraza — zegar starzenia komórki
Biologia · Biologia komórki · Telomery i telomeraza (BIO.KOM.PP.05)
Liczba podziałów komórki nn5
Telomerazabrak
Z każdym podziałem komórki telomery się…
podziały
5
długość telomeru
9.3 kpz
stan komórki
aktywna
telomeraza
WYŁ
🎯 Wyzwanie: trafuj długość telomeru
seria: 0

Dam Ci docelową długość telomeru — bez telomerazy dobierz suwakiem liczbę podziałów n, która ją daje.

Co się właśnie stało?

Komórka podzieliła się kilkanaście razy, a telomery — ochronne, powtarzalne sekwencje na końcach chromosomów — z każdym podziałem stawały się krótsze.

Problem replikacji końców:

L(n)=L0−n⋅ΔLL(n) = L_0 - n\cdot\Delta L

— długość telomeru LL maleje liniowo z liczbą podziałów nn, bo polimeraza DNA syntetyzuje nić wyłącznie w kierunku 5'→3' i nie potrafi skopiować samego końca nici opóźnionej. Każdy podział „ucina" fragment telomeru.

Limit Hayflicka:

Gdy telomer osiąga długość krytyczną, komórka przestaje się dzielić (starzenie komórkowe, senescencja) albo obumiera. To naturalny „licznik podziałów" wpisany w każdą komórkę somatyczną.

Rola telomerazy:

Telomeraza — enzym odkryty przez Elizabeth Blackburn, Carol Greider i Jacka Szostaka (Nagroda Nobla w dziedzinie fizjologii/medycyny 2009) — dobudowuje powtarzalne sekwencje na końcu telomeru, kompensując stratę z replikacji. Jest aktywna m.in. w komórkach macierzystych, rozrodczych i — niestety — w większości komórek nowotworowych, co daje im praktycznie nieograniczoną zdolność do podziałów.

Po co Ci to na maturze:

Telomery i telomeraza łączą genetykę molekularną ze starzeniem organizmu i nowotworami — częsty temat matury rozszerzonej. Chwyt: skracanie telomerów działa jak mechanizm ochronny przed niekontrolowanym podziałem, a aktywna telomeraza w komórce nowotworowej to ucieczka przed tym mechanizmem.

Zapamiętaj: telomery skracają się z każdym podziałem komórki (problem replikacji końców); po osiągnięciu długości krytycznej komórka przestaje się dzielić (limit Hayflicka); telomeraza odbudowuje telomery i wydłuża zdolność komórki do podziałów.

Model poglądowy · Wirtualne laboratorium NexTutor

Spodobał Ci się eksperyment? Udostępnij go.

Jest darmowy — podeślij znajomym ze szkoły.

Teoria i wzory

Czym są telomery

Telomery to powtarzalne sekwencje DNA na końcach chromosomów. Chronią geny przed uszkodzeniem i sklejaniem się chromosomów.

Dlaczego się skracają

Polimeraza DNA nie potrafi skopiować nici do samego końca — przy każdym podziale telomery nieco się skracają. Działają więc jak „zegar" liczący podziały.

Limit Hayflicka

Po osiągnięciu granicznej długości telomerów komórka przestaje się dzielić lub obumiera — to limit Hayflicka. Stąd związek z starzeniem.

Telomeraza

Enzym telomeraza odbudowuje telomery, wydłużając zdolność do podziałów (aktywny m.in. w komórkach rozrodczych i macierzystych). Komórki nowotworowe często go uruchamiają, zyskując nieograniczoną zdolność do podziałów. Mechanizm nagrodzono Noblem (2009). To box jakościowy — opisują go zasady, nie wzory.

Uczysz? Umieść ten eksperyment na swojej stronie.

Darmowy widget — wklej na stronę szkoły, bloga lub notatki. Linkuje do pełnej wersji.

Uczysz w klasie albo korepetujesz? Prowadź uczniów w NexTutor →

Najczęstsze pytania

›

Czemu telomery się skracają?

Bo polimeraza DNA nie potrafi skopiować końca nici do samego końca przy każdym podziale.

›

Czemu komórki się starzeją?

Po wyczerpaniu telomerów (limit Hayflicka) komórka przestaje się dzielić lub obumiera.

›

Jak łączy się to z nowotworami?

Komórki nowotworowe często aktywują telomerazę, uzyskując nieograniczoną zdolność do podziałów.