Skurcz mięśnia — teoria ślizgowa

Co się właśnie stało?

Sarkomer się skrócił: linie Z zbliżyły się do siebie, a filamenty aktyny wsunęły się głębiej między filamenty miozyny. Nic się nie „skurczyło" w sensie zmiany długości — przesunęły się względem siebie.

Teoria ślizgowa:

Główki miozyny tworzą mostki poprzeczne, chwytają aktynę i „wiosłują", przeciągając ją ku środkowi sarkomeru. Rośnie strefa zachodzenia filamentów, choć każdy z nich ma wciąż tę samą długość.

Skąd sygnał do skurczu?

Impuls nerwowy uwalnia jony $\text{Ca}^{2+}$ z siateczki sarkoplazmatycznej. Odsłaniają one miejsca wiązania na aktynie, a energii do pracy mostków dostarcza $\text{ATP}$. Im silniejsze pobudzenie, tym więcej pracujących mostków i większa siła.

Po co Ci to na maturze:

Klasyczne pytanie CKE: „czy podczas skurczu zmienia się długość filamentów?" — nie, zmienia się tylko ich wzajemne położenie i długość sarkomeru. Umiej też powiązać skurcz z rolą $\text{Ca}^{2+}$ i $\text{ATP}$.

Zapamiętaj: skurcz = wsuwanie aktyny między miozynę (teoria ślizgowa). Sarkomer się skraca, ale filamenty nie zmieniają długości.