Eksperymenty do samodzielnego uruchomienia.
Wiatr halny (fen): dlaczego powietrze po zawietrznej stronie gór jest cieplejsze i suchsze. Interaktywna symulacja wznoszenia, opadów i procesów adiabatycznych.
Zobacz, jak nierównomierne nagrzewanie Ziemi tworzy komórki krążenia i pasy ciśnienia, a siła Coriolisa odchyla wiatry.
Porównaj front ciepły i chłodny: rodzaj chmur, charakter opadów i zmianę temperatury po przejściu frontu.
Odczytuj temperaturę i opady z klimatogramu i rozpoznawaj strefę klimatyczną po amplitudzie temperatury i rozkładzie opadów.
Bryza morska i lądowa: dlaczego w dzień wiatr wieje od morza, a w nocy od lądu. Interaktywna symulacja dobowej cyrkulacji na wybrzeżu.
Trzy komórki cyrkulacyjne na półkulę tworzą naprzemienne strefy ciśnień: niże przy równiku i ~60°, wyże przy ~30° i biegunach. Stąd deszcze równikowe i pustynie zwrotnikowe.
Wznoszące powietrze stygnie adiabatycznie ~1°C/100 m. Na poziomie kondensacji (gdzie osiąga punkt rosy) para się skrapla — tworzy się płaska podstawa chmury. Wilgotniejsze powietrze → niższa podstawa.
Gdy siła gradientu ciśnienia równoważy się z siłą Coriolisa, wiatr geostroficzny wieje wzdłuż izobar (nie w poprzek). Ciaśniejsze izobary → silniejszy wiatr.