Gregor Mendel

Gregor Mendel (1822–1884) to przyrodnik i zakonnik augustiański, uważany za ojca genetyki. W klasztornym ogrodzie w Brnie odkrył prawa rządzące dziedziczeniem cech — na długo przed poznaniem genów i DNA.

Przez kilka lat prowadził tysiące krzyżówek grochu, cierpliwie licząc, jak w kolejnych pokoleniach dziedziczą się takie cechy jak kolor czy kształt nasion. Zauważył regularne proporcje liczbowe i wyjaśnił je, zakładając istnienie „czynników dziedziczności” — dzisiejszych genów.

Wyniki opublikował w 1866 roku, ale świat nauki ich nie zauważył. Dopiero około 1900 roku trzej badacze niezależnie odkryli je na nowo — i wtedy narodziła się genetyka jako osobna dziedzina.

Mendel łączył cierpliwość eksperymentatora z matematyczną analizą wyników, co było wówczas nowatorskie w biologii. Później został opatem klasztoru i porzucił badania. Dziś jego prawa dziedziczenia są podstawą szkolnej i akademickiej genetyki.