
Niels Bohr (1885–1962) to duński fizyk, twórca kwantowego modelu atomu i jeden z ojców fizyki współczesnej. W 1922 roku otrzymał Nagrodę Nobla z fizyki.
Łącząc planetarny model Rutherforda z odkrytą przez Plancka ideą kwantów, zaproponował, że elektrony krążą wokół jądra tylko po ściśle dozwolonych orbitach o określonej energii. Model Bohra po raz pierwszy wyjaśnił widmo promieniowania wodoru.
Sformułował zasadę komplementarności i stworzył w Kopenhadze instytut, który stał się światowym centrum fizyki kwantowej. Z Albertem Einsteinem toczył słynne debaty o tym, jak rozumieć nową, probabilistyczną mechanikę kwantową.
W czasie wojny uciekł z okupowanej Danii, wziął udział w pracach nad bombą atomową, a po wojnie stał się rzecznikiem pokojowego wykorzystania energii jądrowej. Na jego cześć nazwano pierwiastek bohr.
Jak idee się łączą: Model Bohra — łączący jądro Rutherforda z kwantami Plancka — wyjaśnił widmo wodoru i zapoczątkował fizykę kwantową.
Duńskim fizykiem, jednym z twórców fizyki kwantowej.
Model atomu, w którym elektrony krążą po orbitach o określonej energii.
Widma pierwiastków i budowę atomu.