Fizyka atomowa
Eksperymenty do samodzielnego uruchomienia.
Prawo rozpadu promieniotwórczego: dlaczego po każdym okresie połowicznego rozpadu zostaje połowa jąder. Interaktywna symulacja, wzór i datowanie C-14.
Model atomu Bohra: dlaczego wzbudzony elektron emituje światło i skąd biorą się linie widmowe pierwiastków. Interaktywna symulacja poziomów energetycznych.
Światło wybija elektrony z metalu tylko powyżej częstotliwości progowej f₀=W/h. Energia kinetyczna E_k=hf−W zależy od częstotliwości, a natężenie — tylko od liczby elektronów.
Im większy pęd cząstki, tym krótsza jej fala materii.
Im dokładniej znamy położenie, tym mniej dokładnie pęd.
Elektrony dają na krysztale obraz dyfrakcyjny — potwierdzenie fal de Broglie’a (Nobel 1937).
Rozproszony foton ma większą długość fali — dowód, że światło niesie pęd (Nobel 1927).
Prąd spada przy równych napięciach — energia atomu jest skwantowana (Nobel 1925).
Foton ma pęd — odpowiednie światło potrafi spowolnić i schłodzić atomy (Nobel 1997).
Inwersja obsadzeń pozwala jednemu fotonowi wymusić lawinę identycznych fotonów (Nobel 1964).
Prąd tunelowy zależy wykładniczo od odległości ostrza od powierzchni — pozwala to odwzorować pojedyncze atomy (Nobel fizyka 1986).
Po włączeniu pola magnetycznego linia widmowa atomu rozszczepia się na kilka blisko siebie leżących linii (Nobel fizyka 1902).